Przejdź do głównej zawartości

Nawożenie azotowe rzepaku ozimego

Spośród roślin uprawnych rzepak ozimy wykazuje największe zapotrzebowanie na azot, który wpływa na wzrost i rozwój roślin oraz liczbę nasion w łuszczynach. Nawożenie azotem należy rozpocząć wcześnie przed ruszeniem wegetacji, kierując się zasadą, że „azot powinien czekać na rzepak/pszenice, a nie odwrotnie”. 

Nawożenie rzepaku ozimego
Rzepak wykazuje duże zapotrzebowanie na azot. Do uzyskania 1 tony nasion wraz z plonem ubocznym, pobiera około 60 kg N/ha. Zakładając plon 4 t/h rzepak pobiera w przybliżeniu 240 kg N/ha. Biorąc pod uwagę zawartość Nmin w glebie, ilość dostarczonego azotu w postaci nawozów mineralnych będzie niższa, wówczas należy podać roślinom około 190 – 200 kg N/ha Niezależnie od kondycji roślin po okresie zimowego spoczynku, nawozy azotowe na plantacjach rzepaku powinny zostać wysiane szybko, na około 2 tygodnie przed ruszeniem wegetacji.
faza BBCH 30, rzepak ozimy
Faza BBCH 30 -  faza początku wydłużania pędu, brak międzywęźli (rozeta) - rzepak ozimy

I dawka 

Nawożenie azotowe rzepaku ozimego wykonuje się najczęściej w dwóch dawkach. Udział poszczególnych dawek zależy od wielkości planowanego nawożenia w sezonie wegetacyjnym oraz warunków wilgotnościowych. W I dawce stosuje się 60 – 70 % łącznej dawki azotu. Wówczas należy wysiać na rośliny 120 kg N/ha, najlepiej przed lub z początkiem ruszania wiosennej wegetacji. Ważne jest, aby nawożenie azotowe poprzedzić podaniem roślinom siarki w ilości od 50 do100 kg SO3/ha (20 – 40 kg S/ha).

II dawka 
Drugą dawkę azotu w zależności od sytuacji na plantacji rzepaku należy zastosować maksymalnie do 2 tygodni po pierwszej. Warto pamiętać, że zbyt późne podanie azotu roślinom zwiększa ich podatność na wyleganie, opóźnia i wydłuża okres kwitnienia, co w konsekwencji prowadzi do spadku plonu i jakości nasion oraz utrudnia zbiór mechaniczny. Dlatego nawozy azotowe powinny być wysianie nie później niż na 4 tygodnie przed fazą kwitnienia. Najczęściej nawożenie drugą dawką azotu kończy się z połowową marca. W drugim terminie nawożenia stosuje się 30 – 40 % zakładanego nawożenia (60 – 70 kg N/ha).

Skala BBCH - rzepak ozimy
Skala BBCH - rzepak ozimy 

Wybór nawozu
Dokonując wyboru nawozu, należy sięgać po rozwiązania standardowo wykorzystywane przy nawożeniu azotowym. Dostępna na rynku saletra amonowa mająca w składzie dwie formy azotu (amonową i azotanową) idealnie nadaje się do nawożenia rzepaku. Szczególnie na plantacjach z wyraźnymi objawami niedoborów składników pokarmowych forma azotanowa (bezpośrednio dostępna dla rośliny) szybko zregeneruje i zaspokoi ich zapotrzebowanie na azot po okresie spoczynku zimowego.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Czym jest index NDVI i jak może pomóc rolnikowi?

W precyzyjnym rolnictwie często mówi się o wykorzystaniu różnych wskaźników wegetacji, najpopularniejszym bezwzględnie jest NDVI. Używa się go do monitorowania pól i upraw za pomocą zdjęć satelitarnych. Postaramy się, w prosty sposób wyjaśnić czym jest ów indeks i jak używać go do analizy w terenie. Wskaźnik NDVI to wskaźnik zdrowia rośliny na podstawie tego, jak roślina odbija fale światła. Przykładowo dla ludzkiego oka roślina jest zielona, ponieważ barwnik chlorofilowy w niej zawarty odbija zielone fale, a pochłania czerwone fale, co skutkuje fotosyntezą – roślina rośnie i się rozwija. Struktura komórkowa rośliny odzwierciedla fale bliskiej podczerwieni. Tak więc zdrowa roślina, ta z dużą ilością chlorofilu i dobrą strukturą komórkową, aktywnie pochłania światło czerwone i odbija w pobliżu podczerwieni, dokładnie odwrotnie dzieje się z rośliną chorą. Przykładowy wynik NDVI Aby dowiedzieć się, jaka jest kondycja roślin, musimy porównać wartości pochłanianego światła czerwone...

Choroby pszenicy ozimej

Pszenica ozima może być narażona na infekcję wielu patogenów chorób grzybowych w całym okresie wegetacyjnym, skutkujących obniżeniem plonu oraz jakości ziarna . Wybrane choroby grzybowe mogą infekować w różny sposób oraz porażać różne części roślin (źdźbła, liście, kłosy). Do najważniejszych chorób grzybowych pszenicy ozimej należą: DTR (brunatna plamistość liści), rdze, septorioza paskowana liści, fuzarioza kłosów, łamliwość źdźbła zbóż i traw oraz mączniak prawdziwy zbóż i traw. Mączniak prawdziwy zbóż i traw Sprawcą choroby jest grzyb Blumeria graminis. Patogen rozwija się na powierzchni roślin, pobierając składniki pokarmowe z komórek skórki rośliny. Pierwsze objawy choroby można zaobserwować już jesienią, szczególnie w warunkach wysokiej temperatury i wilgotności powietrza. Charakterystyczny biały nalot grzybni z drobnymi czarnymi plamami pojawia się na liściach, pochwach liściowych, a także na źdźbłach. Silne porażenie tej choroby może skutkować przedwczesnym zasychaniem ...

Charakterystyka najważniejszych szkodników rzepaku ozimego

Spośród roślin o znaczeniu gospodarczym, rzepak uważa się za roślinę uprawną najbardziej zagrożoną uszkodzeniami spowodowanymi przez szkodniki we wszystkich stadiach wzrostu i wytwarzania plonu. Uszkadzane mogą być wszystkie narządy rośliny: liścienie, liście, szyjka korzeniowa, łodyga, pąki kwiatowe oraz nasiona. Niniejszy artykuł przedstawia charakterystykę szkodników, powodujących największe straty w plonie rzepaku ozimego.  Chowacz brukwiaczek ( Ceutorhynchus napi Gyll.) Chowacz brukwiaczek jest największy spośród gatunków chowaczy występujących na rzepaku. Chrząszcz długości 3 – 3,5 mm, owalny, wypukły, ubarwienie jednolicie czarne, matowe z krótkimi białawymi łuskami. Chrząszcze przelatują z miejsca zimowania (gleba po zeszłorocznym rzepaku), wczesną wiosną, zazwyczaj w marcu, przy temperaturze powietrza osiągnie poziom 6 – 9 o C. W zależności od warunków pogodowych, pomiędzy obudzeniem się ze snu, a lotem chrząszczy mija do 2 tygodni. Gdy temperatura powietrza p...